Δεν μπορείς να βρείς αυτό που ψάχνεις; Ρίξε μια ματιά στον οδηγό χρήσης του Φοιτηtips.

Τα 4 καλύτερα καφέ για να διαβάσεις (στην εξεταστική) στην Πάτρα.

Μου αρέσει πολύ να διαβάζω, λατρεύω τον καφέ και εκτιμώ λίγες ώρες μες στη μέρα μόνος μου.

Αυτά τα τρία πράγματα με κάνουν το απόλυτο target group των άνετων καφέ με Wi-Fi που προορίζονται για άραγμα με βιβλίο η iPad.

Και τον τελευταίο καιρό παρατήρησα την εξής ενδιαφέρουσα τάση: ιδιαίτερα στην περίοδο της εξεταστικής, οι φοιτητές αράζουν σε καφέ για να διαβάσουν - αλλά και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες φαίνεται να το στηρίζουν. Σε κάποιες πόλεις της Ελλάδας έχω βρει μαγαζιά που άνοιξαν με ξεκάθαρο concept τον ρόλο τους ως διαβαστήριο/αραγματάδικο.

Πρώτη απ' όλες τις πόλεις, σε αυτόν τον τομέα, έρχεται για μένα, η Πάτρα. Κατά κάποιον τρόπο, έζησα μια αποκάλυψη όταν βρήκα τόσα μαγαζιά ακριβώς αυτού του ύφους. «Έτσι θα έφτιαχνα την ιδανική μου πόλη» σκέφτηκα.

Γι' αυτό και ξεκινάω από εκεί μια λίστα με τα καλύτερα μαγαζιά της Ελλάδας για διάβασμα, τόσο για τις περιόδους της εξεταστικής, όσο και για τις μέρες που θέλεις να αράξεις λίγο περισσότερο με ένα βιβλίο (ή το laptop σου) στο χέρι.

1. Tag (Facebook - Foursquare)


Η αποκάλυψη που σας έλεγα συνέβη πρώτα με αυτό το μαγαζί που άνοιξε το 2012. Είχα γουρλώσει τα μάτια μου διαβάζοντας στη βιτρίνα τις λέξεις "Work and Study".

Ρώτησα τον Einstein για το Νόημα της Ζωής κι εκείνος γέλασε μαζί μου.

Αυτό το post είναι μέρος του project: "Ποιο είναι το νόημα της ζωής;" Περισσότερες πληροφορίες γι' αυτό θα βρείτε στο εισαγωγικό post.
"Έλα boy, κάτσε, αλλά δεν θα αρχίσεις πάλι για τα νοήματα..."

"Τα post με το νόημα της ζωής έχουν αρχίσει να κουράζουν..." Αυτό είναι ένα comment από έναν φίλο αναγνώστη του Φοιτηtips.

Ναι φίλε μου. Συμφωνώ. Γι' αυτό και μετά από αυτό το post, θα κάνω το παν για να ξεφύγω από το θέμα όπως κυλάει μέχρι τώρα.

"Ο Καθηγητής (ψυχολογίας) χαμογέλασε. «Το να ζητάς να βρεις την αρχή και το τέλος του κόσμου, είναι αρρώστια» μου είπε. «Ο κανονικός άνθρωπος ζει, χαίρεται, λυπάται, αγωνίζεται, παντρεύεται, κάνει παιδιά, χωρίς να χάνει τον καιρό του να ρωτάει από που και κατά που και γιατί...»" ~ Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο

Ξέρεις γιατί είναι βαρετά τα post; Θα σου πω, γιατί κι εμένα μου έκανε εντύπωση.

Ξεκίνησα από το τέλος, δηλαδή από τον θάνατο, και το μόνο που κατάφερα ήταν απλά να υπενθυμίσω (στον εαυτό μου) ότι αυτός υπάρχει. Πιστεύω πως στην αναζήτηση του νοήματος αυτή είναι η βάση: η συνειδητοποίηση του ξεκάθαρου μεγέθους της ζωής και της θέσης μας (χρονικά) μέσα της.

Αν είσαι κοντά στην ηλικία μου (~24) τότε βρισκόμαστε σε ένα μεταβατικό στάδιο. Βλέπεις, από την μια έχει χαθεί η αίσθηση του άπειρου που είχαμε όταν ήμασταν πρωτοετείς και τώρα αρχίζουν οι απαιτήσεις της κοινωνίας για ευθύνες.

Εξάλλου, μας το έλεγαν όλοι: "Τα φοιτητικά είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου". Ακόμη το λένε, όταν μαθαίνουν πως καθυστερώ να πάρω το πτυχίο: "Καλά κάνεις ρε συ... Δεν θα βρεις και κάτι καλύτερο μετά."

Τώρα, αυτή είναι η κύρια άποψη της κοινωνίας. Ότι μετά τα φοιτητικά χρόνια έρχεται η "παρακμή". Η είσοδος σε μια ζωή με ρουτίνα και υποχρεώσεις. Εμένα αυτό με φόβιζε.

Παράλληλα, οι αναγνώστες έστειλαν τόσο τα σχόλιά τους όσο και ολόκληρα άρθρα, όπου με λίγα λόγια προσπαθούσαν να συνεισφέρουν στο ερώτημα. Όλοι, λίγο-πολύ, κατέληγαν στο εξής: "Η ζωή έχει σκοπό να τη ζήσεις".

Αυτό, αν το δούμε λογικά, μεταφράζεται στο ότι "η ζωή δεν έχει νόημα". Άρα, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι καταλήξαμε εκεί απ' όπου αρχίσαμε.

Ή, μπορούμε να θεωρήσουμε πως δεν ρωτάμε το σωστό ερώτημα εξ' αρχής.

Δεν φταίει το Facebook... Eσύ φταίς!



Πριν από λίγα χρόνια είχα δημοσιεύσει ένα κείμενο με τίτλο "Γιατί έσβησα το Facebook και γιατί ψιλοντρέπομαι που γράφω αυτό το post".

Σήμερα, που το χρησιμοποιώ ξανά, δεν ντρέπομαι καθόλου. Γιατί, το πρόβλημα δεν το έχει ούτε το Facebook, ούτε το Instagram, ούτε η ρημάδα η κοινωνία: Το πρόβλημα το έχεις εσύ!

Μην παρεξηγείτε το "εσύ". Συμπεριλαμβάνω κι εμένα, τα κομμάτια όλων μας που μας κάνουν ευάλωτους στην σπατάλη της ζωής.

Διάβασα, πρόσφατα, ένα ηλίθιο αρθράκι: Ο συγγραφέας υποστήριζε πως δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στη σημερινή μορφή της ζωής. Πως σήμερα, σε έναν κόσμο γεμάτο "υπερβολικά ερεθίσματα", είμαστε, ουσιαστικά, ανίκανοι να ζήσουμε.

Βλέπετε, λίγους αιώνες πριν, για να επιβιώσουμε έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε το σώμα μας. Για να επικοινωνήσουμε έπρεπε να πάμε κοντά στους ανθρώπους, να συναναστραφούμε μαζί τους και να πλακωθούμε. Για να ικανοποιήσουμε τις σεξουαλικές μας ανάγκες έπρεπε να προσπαθήσουμε για να βρούμε μια γκόμενα.

Όμως, σήμερα, γιατί να βρεις γκόμενα όταν υπάρχουν οι τσόντες; Γιατί να δουλέψεις σωματικά ή να περπατήσεις όταν έχεις το αυτοκίνητο και το λάπτοπ σου; Γιατί να φας αυτά που φυτρώνουν από το χώμα όταν μπορείς να πλακωθείς σε μαγιονέζες και υπέρ-αλατισμένα μπέργκερ; Γιατί να γνωρίσεις ξένους ανθρώπους όταν το chat από το Facebook είναι πιο εύκολο;

Γιατί στο διάολο να ζήσεις τη τέλεια ζωή όταν μπορείς απλά να τη δεις σε μια ταινία;

AddThis

Creative Commons Licence

Άδεια Creative Commons
Το έργο με τίτλο Φοιτηtips από τον δημιουργόΕμεξεζίδης Αλέξανδρος διατίθεται με την άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο .
Παροχή δικαιωμάτων πέρα από τα πλαίσια αυτής της άδειας μπορεί να είναι διαθέσιμη στοhttps://plus.google.com/u/0/114653757748389140252.